یادم نیست از کِی و چرا سالگردها و سالروزها گرامی داشته می شود. حتما با توجه به زمان کوتاهی که از سال نو می گذرد تقویمی چه از نوع جیبی و یا دیواریش را در دسترس دارید. نگاه کنید؛ سالروز وفات، سالروز تولد، روز فلان، روز بهمان و .... . نمیدانم طبق کدام قانون نانوشته ای بعد از 365 روز (بحث سال کبیسه طلبتان) باید از هر کاری، چه خیرش ، چه شرٌش، چه وفات، چه تولٌد، چه جنگ، چه صلح، چه کشف و چه فقد (به ضرورت نثرجمله!) یادکرد و کاری کرد و نمایشی داد و یا حداقل نوشت. من هم بدون آنکه از نیٌت پایه گذاران این کار آگاه باشم به حداقل اکتفا می کنم و می نویسم، چراکه بزرگداشت، نمایش و کلاً هزینه کردن در وسع و توانمان نیست پس فقط می نویسم. خیلی خوش آمدید!

تقویم را نگاه کنید:

یا مقلب القلوب و الابصار  یا مدبر اللیل والنهار یا محول الحول و الاحوال  حول حالنا الی احسن حال. گفتند باید مطلبی در مورد سالگرد افتتاخ سایت نوشته شود، نه بحث خوشحالی بود و نه بحث ناراحتی، اما باور کنید تعجب کردم. روزهای ابتدایی اقداممان را بیاد آوردم، همیشه اندیشه حاصل از عدم استمرار و توسعه، بیشتر از اندیشه افتتاح بود. میانگین 25 سال سن و بدون تجربه در چنین کاری و صرفا بخاطر عشق فرهنگی به شهر انتظار چنین اندیشه ای را از اعضا بعید متصور نمی ساخت. شاید همین بچه ها در بسیاری از کارهای تخصصی خود موفق بوده اند اما جمع آوری اخبار، وقایع، شناسایی برجستگان، آثار فرهنگی و گردشگری، تهیه گزارش و مقالات، بهمراه عکس های متنوع از شهرستان، اراده زیبا و عاشقانه ای بود که وقتی در میزی که رویش تقویم 27 فروردین 1386 و کامپیوترش صفحات سایت آستانه اشرفیه را با مطالب و گفته ها و ناگفته هایش نشان می داد قسمتی از خواسته هایمان را تحقق یافته می بینم. چای بریزم؟

اما اجازه بدهید شیرینی و تلخی کار برای خودمان محفوظ بماند. بله، حتی تلخی! شما هم زیتون را علیرغم تلخی اش دوست دارید همانطور که ما تلخی های کارمان را دوست داریم.

یادم رفت نوروز سال 1386 را به همه شما تبریک بگویم. به همشهریان آستانه ای، به آستانه ای های مقیم دیگر شهرها، به گیلانیان، به ایرانیان و به تمامی آنهایی که در هر جای دنیا سایت ما را باز می کنند و حتی آنهایی که اصلا سایتمان را نمی شناسند و  بالطبع بازش نیز نکرده اند، سال نو بر همگی مبارک. میوه پوست بگیرید!

سال 85 به همان ضرورتی که بر همگان روشن است به زیبایی، سال پیامبر اکرم (ص) نامگذاری شده بود و الحق جالب بود. بیراه نیست اگر بگوییم هر سال، سال اوست و اگر برای سال های دیگر نیز نامی گذاشته می شود نام پیامبر نیز بعنوان پیشوند مستتر در ابتدای هر نامی خواهد بود. امسال نیز به نکویی سال اتٌحاد ملٌی و انسجام اسلامی نام گرفت. دهنتان را شیرین کنید!

در 20 فروردین سال 85 بدلیل تهیه سوخت هسته ای در کشور به نام روز فناوری هسته ای نام گرفت و 20 امسال نیز در یک اقدام متهوٌرانه و تلاشی شبانه روزی دانشمندان ایرانی موفق به تهیه سوخت هسته ای از نوع صنعتی شدند و به نیکی ضمن تحولی بزرگ و اقدامی جسورانه روز فناوری را گرامی داشتند. مواظب باش چاقومون تیزه!

روز 23 فروردین بنام جشن یوری به یاد پرواز تاریخی نخستین انسان – یوری گاگارین – به فضا در چهل و شش سال پیش در بسیاری از کشورها جشن گرفتند. آجیل!

اینها نمونه هایی از سالگردها و روزها با آثارش بود؛ رویش گیاهان، توجه به انسجام و اتٌحاد، تلاش برای خودکفایی و بزرگداشت انسان ها و کارهای بزرگ.

با خود اندیشیدم برای 27 فروردین که سالروز افتتاح اولین پایگاه اطلاع رسانی آستانه اشرفیه است چه کردیم و چه می توانیم بکنیم؟ هر چند حجم اطلاعات موجود آنچنانکه باید و شایسته باشد کامل نیست و احتیاج به آمار و تحقیقات ونوشته های بسیار دیگری دارد اما تلاش تمامی اعضای سایت و اشتیاق آنان در تهیه اطلاعات و اینکه این تلاش باعث توسعه و فزونی آموخته هایمان نیز شده حداقل برای خودمان هویداست. هر روز مان نوروز بود چرا که هر روز رویش اطلاعات جدیدی را تجربه می کردیم.

شخصی می گفت ایرانیان چندان در کار گروهی موفق نیستند؛ اینکه چرا و به چه علٌت چنین گفت مربوط به آموخته ها و تجربیات خودش است ولی من در میان اعضای سایت چنان اتٌحاد و انسجامی را مشاهده کردم که در کمتر اعضایی دیده ام. اصولا اتحاد و انسجام کلمات قشنگی هستند خصوصا وقتی قابل مشاهده باشند.